Om 11.00 uur stonden Paul, Irene en Ronald voor mijn deur om de grote duiktas van 27 kilo in te laden in de voyager van Ronald en mezelf in de golf van Paul.
De zon scheen uitbundig en de zonnebril kon op!
We hebben Juul opgehaald en reden via de Waarderpolder naar Schiphol.
Om 12.00 uur konden we inchecken. Daar kwam ik Ineke en Erik nog tegen; oude buren en drie jaar lang niet gezien!
Gezien de enorme Mares-tassen etc. leken er veel duikers in het vliegtuig te gaan.
We hebben nog een broodje gegeten en een laatste tijdschrift gekocht met wat wijn, whisky en sigaretjes.
We vertrokken met de HV 479 om 14.50 uur (ipv 14.05, daar het slot was verlopen).
Om 19.00 uur maakten we een tussenstop in Luxor (buitentemp. 29 °C) om om 19.40 uur weer te vertrekken naar Hurghada. Dit was 30 minuten vliegen.
Om 21.15 uur stonden we bij de douane met ons visum van $20.
Ons busje stond klaar en werd volgeladen met 12 personen en alle zware tassen boven op het dak. We vertrokken om 21.50 uur. Na een korte tank-stop arriveerden we om 1.00 uur in het kamp Marsa Shagra. We kregen een heerlijke kop thee met warme cake!
We kregen een cabin toegewezen. De tenten waren allemaal vol. Dit was niet heel erg vond ik: stenen vloer met kleedje en een heerlijk groot bed! Geen zand in bed dit keer!
De temperatuur was 28 graden om 2.00 uur, toen we naar bed gingen.
Zaterdag 12 oktober
We stonden om 7.30 uur op en de zon stond al flink te branden!
Na een heerlijk ontbijt (sinaasappel, yoghurt, pitah-broodje met kaas) de eerste proefduik gemaakt met Tiger en Mohammed (alias Alian) om 10.30 uur (duik 47).
Met weer aardig wat lood om het middel de warme Rode Zee in van 30 graden!
Het was meteen weer fantastisch!!! Trompetvissen gezien, evenals een witte murene van ongeveer 75 cm., schulzzeenaaldjes, papegaaivissen, trekkersvissen, koraalduiveltje, pijlstaartroggen en nog veel meer!
Het luchtverbruik was door alle indrukken indrukwekkend: met 220 bar erin en 45 bar eruit, na 53 minuten met een gemiddelde diepte van 7,6 meter.
Dit verbruik gaan we gelukkig ernstig verbeteren.
De temperatuur in de schaduw was 36 °C en zeer aangenaam met het zeewindje.
Na een overheerlijke lunch (rijst met kleine courgettes en knoflooksausje en pitah-broodje) om 14.30 uur weer het water in. Dit keer naar het noordrif. We lieten ons afzetten met de zodiac.
Deze keer zagen we twee verliefde of vechtende trekkersvissen, verder twee gapende (!) krokodilvissen, steenvis, grote zee-egel en als toetje een enorme murene! De oppervlakte temperatuur van het water was 31°C en op 13 meter 28°C. Heerlijk!
Na deze duik met Anneke gepraat van de duikschool. Ze herinnerde ons nog en we hebben een sticker van duikteam Zandvoort aan haar gegeven voor op het raam. Ze vertelde dat het een lange hete zomer was geweest en dat iedereen hier zat te wachten op de herfst.
De zodiac-jongens kenden ons ook nog (met name mijn sigaretjes) en waren oprecht blij ons weer te zien. Ze waren altijd even behulpzaam in mei en nu weer.
Na ons korte nachtje waren we toch nog wel wat duf en vonden het om 16.45 uur een goed idee om een Stella biertje te nemen.
Tiger gaf ons nog een uitleg over de kust van de Rode Zee en vertelde het verschil tussen een Marsa, Sharm, Shaab, Ras en Dahar. Verder dat er in een Marsa nauwelijks golven zijn. Deze zijn er afhankelijk van de stand van de maan en windkracht. Bij windkracht 3 a 4 konden we golven verwachten van 4 tot 7 meter.
Bij de Marsa's zijn vaak natuurlijke afvloeiingswegen van het regenwater. zgn. Wadi's. Het had hier echter al 6 jaar niet geregend.
Het duikplan voor de komende week werd met Mohammed doorgesproken; Jannie en Tjerk hoorden ook bij ons groepje.
Om 19.00 uur diner (aardappelsoep, salade met courgette, uien, tomaten en kip, gepofte aardappel en knoflook, spinazie met kaas. Als toetje bladerdeeg met dadels en kokos).
Het was weer heerlijk. Enkele heren onder ons bestelden twee porties, gezien de grote honger……..
Het is niet zo druk als in mei jl.: ongeveer 50 personen uit Zweden, Engeland, Frankrijk en Nederland.
Ali, de kampmanager zit weer als vanouds aan de waterpijp en een vrouw, zwaar gesluierd, liep allerhande orders uit te delen.
Onder het genot van een glaasje (=plastic bekertje) wijn c.q. whisky keken we naar de prachtige sterrenhemel met een liggende maan. (donker om 17.45 uur)
Om 22.00 uur naar bed. Even het huisje laten doorwaaien en slapen. De temperatuur was nog heerlijk.
Zondag 13 oktober (duik 40, 50 en 51)
De zon kwam rond 5.30 uur op en opgestaan om 6.30 uur na heerlijk geslapen te hebben.
Ontbijt (broodje, gebakken ei en een kaasje) om 7.00 uur.
Om 8.00 uur duiken op rif Zuid. Afgezet en weer opgepikt door de zodiac.
Het charmant terugkeren in de zodiac heb ik nog niet onder de knie en land dus als een zeehond terug in de boot. Gelukkig ben ik hiermee niet de enige…….
Ook nu keken we onze ogen weer uit. Ronald tikte regelmatig druk op zijn tank om een grootbekmakreel en gespikkelde murene aan te wijzen.
Prachtige lichtinval op dit rif!
Na deze duik was er een koffie-, leespauze tot 11.00 uur.
Duik twee van deze dag op rif noord. Afgezet door de zodiac. Deze keer foto's gemaakt. Klein slakje gezien op 15 meter diepte. Deze kleurde zo mooi op door je lamp! Ronald weer tikken: wit-punt-rif-haai, slapend op ongeveer 17 meter!!! Wat een grote jongen zeg!
Dat deze vis nu ook weer sliep…… We zien regelmatig gapende krokodilvissen etc.
Zijn wij zo slaapverwekkend????!
Eigenlijk zien we elke duik wel koraalduivels, baracuda's, makrelen en pijlstaartroggen, keizersvissen en heel veel "klein spul" als clownsvisjes enzo. Dit was allemaal wel wakker!
Hongerig gingen we op de afgesproken tijd naar boven om op de zodiac te wachten. Helaas liet deze even op zich wachten.
Na 10 minuten gaat het wachten wat vervelen zo aan de oppervlakte en zwaaiend met je vinnen. (paul met maat 47!)
Na 15 minuten nog steeds niets. Dan maar de fluitjes gebruiken! Ook dit had geen resultaat.
Ten langen leste maar de signaalboei van Irene opgeblazen: ruim een meter rood boven de golven uit. Dit ging werken…, toch…?!
Na uiteindelijk 30 minuten dobberen kwamen ze ons ophalen. Einde van duik 50.
De reden zullen we wel nooit te weten komen: vergeten?, druk?
Snel lunchen (patat met salade en lasagna) en mee met de truckdrive om half twee. Deze had gelukkig even op ons gewacht.
Ongeveer 20 minuten rijden van het kamp wachtte ons een prachtige duik bij Marsa Murene.
Na veel murene's (!), zwemmende koraalduivels, octopus in een holletje en een zeer afwisselend rif, konden we terugkeren. Er was een touw gespannen voor het geval de stroming te sterk zou zijn om terug te keren. Dit hadden we vandaag niet nodig. We zagen een prachtige thermocline in het water door de stroming!
Terug in de truck doek om je hoofd en schouders want de zon brand behoorlijk! Zo'n 35°C.
Lekker gedouched bij terugkomst terwijl Irene, Paul, Ronald en Juul zich gingen voorbereiden op de vierde duik.
Even naar huis gebeld en een kaartje verstuurd (kwam acht dagen later aan). Praatje gemaakt met Ali over Elphinstone. In principe (moet 50 duiken hebben) mag ik nu naar de grote haaien op dit rif. Zelf zie ik het nog niet zo zitten om onmiddellijk uit de zodiac naar 35 meter te zakken. Dit moet gezien de stroming die er staat. Ik denk er nog maar even over…
Biertje en diner (soep, rijst met kamelen-hachee, salade en toetje).
's Avonds nog wat gekletst en gelachen over deze dag. Toch wel gedenkwaardig: 50 duiken gemaakt. We spraken overigens een vrouw die deze week haar 500-ste duik ging maken (champagne!)
Wijntje en om 22.30 uur naar bed.
Maandag 14 oktober (duik 52, 53 en 54)
Om 6.00 uur opgestaan.
Toen ik dooor mijn raampje naar buiten keek, bleek het heel mistig te zijn en klammig warm. De handdoek was ook niet droog, welke buiten hing.
Het bleek, bij navraag, de langverwachte omslag van de zomer naar de herfst te zijn. Dit zou voorlopig qua temperatuur zeker 3°C (!!!) schelen, minus dus.
Na anderhalf uur mist brak toch de zon door. Langzaam verdwenen ook de wolken.
Na het ontbijt (cake, broodje met jam en yoghurt) vertrokken we om 7.00 uur met de truck naar Sharm Shoni, ongeveer 30 minuten rijden van het kamp. Dit bleek een plek te zijn waar een arts duizenden jaren geleden naar verbannen werd, nadat hij een koning niet kon genezen. Op het land was het een grote zandbak, echter als deze dokter van duiken hield (!??!) was deze plek zeker geen straf.
We moesten onze duikspullen aan doen en over het rifdak lopen naar een gat in het rif. Dit alles nadat nauwkeurig de stroming was bekeken. Enfin, het gat inspringen en vinnen aan en door een gangetje zwemmend kwamen we in een prachtige wereld! Fantastische riffen met allerhande koraal, een zandvlakte met zand-alen, ook hier een gapende schorpioenvis, clownsvisjes, zebravissen, koraalwachters, en nog ontelbare soorten vis, die in de Rode Zee Riffengids beschreven staan.
Terug door allerhande gangetjes, met prachtige lichtinvallen! En nog maar eens en nog maar eens, vele gangetjes waren te ontdekken.(lang leve de training waarbij je leert met je ademhaling te dalen en te stijgen) Wat waren we inmiddels zuinig met onze lucht en kilo's minder lood als de eerste dagen.
Tevreden terug met de truck naar het kamp voor koffie, fanta, cola of thee.
Om 11.00 uur weer het water in op rif zuid met de zodiac.
Irene had een gezellige vleermuisvis aan haar vinnen "hangen" en we zagen veel actieve poetsvisjes. Ook een lionfish gezien. Ook nu weer genieten van al het moois onder water.
Af en toe kunnen we het niet laten om bijv. scholen kleine blauwe visjes boven het koraal een klein beetje te pesten d.m.v. te knippen met je vingers. Ze verdwijnen dan razendsnel in het rif om vervolgens even later nieuwsgierig weer terug te keren.
Als lunch overheerlijke pizza!
Paul begon om 12.30 uur alweer te wiebelen voor de volgende duik. Hier waren we inmiddels erg aan gewend en lieten ons niet gek maken. Ook s'avonds was Paul niet te stoppen en zocht in het kamp naar vrijwilligers, die er altijd wel waren. Het moet gezegd, dat wij danzij hem toch deze vele duiken hebben gemaakt. We hebben je wel gepest ermee, maar zijn je wel dankbaar.
Met de truck om 13.00 uur weg naar Abu Dabab South. Het was inmiddels behoorlijk gaan waaien en het werd weer wat bewolkt. De temperatuur was wel 35°C.
Bij deze duik gingen wij op zoek in het enorme grasveld onder water naar de zeekoe en schildpadden. Ze waren er s'morgens nog gesignaleerd!
Helaas, niet gezien. Wel een bijzondere zandmurene en octopusjes.
Verder gaf een mede-nederlander (nee, niet uit ons clubje) niet aan dat hij op 120 bar zat. Deed dit pas bij 90 bar! Dit resulteerde in een meneer aan de octopus, om eigen lucht voor de laatste meters te sparen. Verder was een zweedse jongeman enorm enthousiast in de weer met zijn videocamera, met enorme lampen er bovenop. Al loerend door zijn lens zag hij mij over het hoofd (hoe is dat mogelijk?!) en zwom met dat enorme ding tegen mijn hoofd. Dat bleek voldoende voor een pijnlijke bult op mijn hoofd de rest van de week…..
Ik ben trouwens benieuwd of Juul nog zijn videobeelden via de mail heeft ontvangen, zoals beloofd.
Bij terugkomst tijd voor een biertje. Het weer was weer opgeklaard.
Gezellig zitten te praten met "onze" Zweed, Andre en Tjerk en Jannie. De laatste hadden een ijzingwekkend verhaal over Elphinstone (ga ik wel, ga ik niet?). s'Morgens vroeg waren ze vertrokken, maar gezien het weer bleek Elphinstone niet verstandig. Ali, de manager van het park en de waterpijp stelde voor naar Shaab Ali (!) te gaan om te duiken "als 35 jaar geleden".
Hij deed een goede breeving en zei vervolgens de computer-meters en piepen te negeren en storte vervolgens naar 45 a 50 meter. Zonder deco-stop weer omhoog en geen extra fles onder de boot. Enfin Jannie en Tjerk trokken hun eigen plan en hebben een fantastische duik op 25 meter gemaakt.
's Avonds: buffet met overheerlijk eten en drinken. Dansen met de Egyptenaren, kortom feest!
Om 22.30 uur, na ons gebruikelijke afzakkertje, toch maar naar bed.
Paul droomde van 6 tot 7 duiken per dag en Irene probeerde een opkomende verkoudheid te onderdrukken.
De helft van de week zit er helaas alweer op.
Dinsdag 15 oktober (duik 55, 56 en 57)
Het personeel zag er vanmorgen uit alsof ze de hele nacht niet geslapen hadden…. (hebben wij iets gemist?) Wij fris om 6.00 uur op voor een duik naar Shaab Abu Dabab. Om, voor ons, onduidelijke reden ging deze niet door. Dan maar met de zodiac naar rif noord.
Wederom zeer veel actieve vis en bij de drop-off twee enorme baarsen! "Wachtvissen" voor holletjes en in die holletjes enkele krabbetjes. Een enorme school eenhoornvissen gezien.
Tevreden naar het ontbijt (eitje, twee stukjes pitahbrood en yoghurt) met koffie en thee.
De haren staan inmiddels alle kanten op van het zout. Coupe Fantastisch!!!
Om 11.00 uur de tweede duik op rif zuid. Nee, we krijgewn er nog niet genoeg van! Irene ging dit keer niet mee want ze kon door haar verkoudheid niet klaren. Toch had ze een belangrijke taak: de foto-reportage!
Veel "kerstballen" gezien in het rif. Paul ging even oefenen op 37 meter diepte, samen met Juul.
Lunch (rijst met een papje en ????) en om 13.00 uur weer in de truck naar Marsa Egla. Irene ging weer mee.
Hier een school sepi's gezien, garnaaltjes en "spinnewebben" Ook nu weer prachtige koralen!
Het was een lange duik en 25 bar over (sorry, Sander en Leo)
Als je ergens aan mee wilt doen in dit kamp, moet je je naam op een bord zetten. De Egyptenaren kennen ons lettertype niet en tekenen onze namen over. Dit geeft weleens leuke verwarring bij het oplezen van de namen!
Het is weer lekker warm vandaag en we kletsen wat met het vierjarig zoontje van de ober en zijn gesluierde vrouw.(van origine een Bulgaarse, die zich heeft bekeerd tot de islam en nu totaal gesluierd rondloopt) Zij beheert de tenten en huisjes en is verantwoordelijk voor het schoonhouden van de lakens etc. Haar zoontje kent enkele woordjes engels. Prachtig mannetje.
Het is heel gezellig en iedereen kletst met elkaar over wat er deze dag weer gezien is en de Rode Zee riffengids wordt weer gespeld.
Ondertussen lees ik het boek van Joris Luyendijk "een goede man slaat soms zijn vrouw". Hij heeft een jaar in Cairo gestudeerd en heeft dit beschreven. Het geeft zeer veel informatie over het huidige Egypte. Een aanrader voor geinteresseerden!
Op het strand van Marsa Egla zagen we een eenzame tent(verwaaide "de Waard"-tent) met twee mannen liggend in de schaduw ervan. Het bleek een chauffeurscafe te zijn waarin ze koffie en thee serveerden. Het lag vlak aan de snelweg naar Marsa Alam. We hebben maar niks genomen want de ingewanden zijn nog rustig. In deze koffie en thee zit een enorme hoeveelheid suiker!
We hebben nu dus Marsa's en Sharms gedaan en morgen de Saab.
Diner (vergeten wat.. stikstofnarcose?) en de gebruikelijke wijn en whisky en om 22.30 uur naar bed. Ook s'nachts is de temperatuur nog 25°C.
Woensdag 16 oktober (duik 58 en 59. Maar twee Paul??)
Om 6.00 uur op om al snel na het ontbijt te vertrekken met de grote zodiac naar Shaab Abu Dabab. Dit was 20 minuten varen door pittige golven en je billen kwamen regelmatig los van de rand van de zodiac. Papa Dive ging mee als gids en dook heel rustig, zag werkelijk alles en liet je dat allemaal zien.
Dit rif is sinds april weer vrij van doornenkronen. Het was echter nog goed te zien dat ze hier hadden gezeten. Toch een prachtige duik, weer door twee gangetjes gedoken en slakjes gezien, baarsen en eend "goast-sea-cumcumber" Bij ons is na te vragen wat dit laatse was.
Als een zeehond weer de zodiac ingestort en terug door de hoge golven. De wind wakkerde enorm aan en daardoor kon je lekker in de zon zitten (met faktor 16 weliswaar). Juul ziet er trouwens al uit als Laurens of Arabia.
De tweede duik naar Shaab Abu Dabab werd afgeblazen gezien de inmiddels witte koppen op de golven.
Lunch (friet met worst) en dan maar met de truck mee naar Marsa Gabel Roses. Dit bleek een militaire zone en er stonden een paar indrukwekkende mannen in hagelwitte uniformen ons te bekijken.
Voor deze duik gold eigenlijk hetzelfde als 8 mei j.l. Ook toen s'morgens een prachtige duik in Shaab Abu Dabab en s'middags naar deze plek. Een enorme afknapper: 7 meter zicht in plaats van de 25 meter, stoffig, blazende o-ringen en als toetje een zere vinger omdat ik mijn fles erop zette….
Duiken bleek over voor deze dag gezien de harde wind. Dan maar een biertje!
Alle instructeurs kwamen bij de duikers zitten en er volgde een gezellig gezamenlijk diner (ik weet niet meer wat) Deze avond veel gepraat over Egypte, Cairo, politiek, literatuur waaronder Nagieb Mafouhz etc. (ik belde Martien nog even vanonder een prachtige sterrenhemel en zeer aangename temperatuur, om te horen dat het kabinet gevallen was en de nederlanders met mutsen en sjaals fietsten)
Als toetje kregen we de video te zien die een francaise die dag op Elphinstone had gemaakt, samen met Andre en de twee engelse mannen. (ik denk niet dat ik ga, of toch…)
Ook enkele Egyptisch dames zaten aan de waterpijp. Wij dronken veel water, cola en fanta.
Nog een laatste wijnte, de fles is op, en naar bed.(22.30 uur)
Donderdag 17 oktober( duik 60, 61, 62 en 63! Zo! Ha! Pfft!)
Opgestaan om 5.30 uur. Je wordt hier vanzelf wel wakker door het licht en de hitte. Om 6.15 uur mee met de "vroege zodiac" naar rif zuid.
We zien een prachtig ontwakend rif! Een witpunt-haai gezien van, geschat, 2,5 meter! De tank-banger van Ronald ging weer driftig te keer! Wat zwemmen die haaien snel zeg!
(hoe staat het met het ontwerp van de tank-banger Ronald en Paul?)
Verder zagen we een zwemmend naaktslakje, kleine witte murene en een enorme diklipvis!
Weer dat prachtige zicht van 25 meter. Wat zijn we inmiddels verwend. Dat wordt weer wennen in Nederland.
Het ontbijt smaakte weer best en daarna wat gelezen in de zon.
Om 10.45 uur duik twee op rif zuid. Dit keer twee maal een lekkende o-ring. Kwam w.s. doordat er Din-flessen gebruikt werden met een inzetstuk, i.p.v. de Int. Flessen.
Varend door flinke golven weggebracht met de zodiac. Dit is toch wel heel relaxed duiken; niks geen gesjouw en zo over boord!
Weer een school eenhoornvissen, trompetvissen en twee diklipvissen.
Om 12.00 uur lunch (?) en om 13.30 uur met de zodiac naar rif noord. Genoten van het prachtige rif en barbelen gezien. Realiserend dat dit voorlopig de laatste duik is hier….
Om 18.00 uur, na veel water, fanta en borrelnootjes, het water in voor de nachtduik en tevens laatste duik alhier.
We zouden rif zuid doen, kwamen op noord terecht om toch maar weer naar zuid te gaan (duik je plan!) met allemaal lampen. Deze deden niet helemaal wat ze moesten doen, gingen aan/uit, gewoon uit, of….. Enfin, duiken is avontuur, zeker in het donker met de maan boven je hoofd! Je ziet hem echt tot zo'n 7 meter onder water!
We hebben drie kwartier genoten van slapende, verstopte vissen, een jagende en vishappende juwelenbaars of grootdoorneekhoornvis, verder een verstopte vis in het zand.
Heerlijk gegeten en vroeg naar bed.
Vrijdag 18 oktober (geen duiken, wel snorkelen)
Om 5.45 uur op en genoten van het ontbijt, lunch en zon. Het boek is bijna uit.
We maken de laatste praatjes, leveren lood en krat in. Betalen (6 biertjes) en brevet en paspoort opgehaald. Fooi in de pot gedeponeerd en tas inpakken.
Om 14.00 uur stond het busje klaar om ons naar Hurghada te brengen. We zijn door de hele crew van het kamp uitgezwaaid.
Wat een verschil met het rijden in het donker! Behalve dat we nu konden genieten van de woestijn, zee, bergen,El Quessir en Safaga, geen gerij in het donker. Ze houden er hier blijkbaar niet van om hun koplampen te gebruiken. Je rijdt gewoon in het donker met een piepklein lichtje aan en als je dan een tegenligger ziet, zet je het grote licht even aan!!!
De chauffeur deed niet aan het zgn. rijtijdenbesluit en bleef drie en een half uur rijden. De bij-rijder zat driftig te "snacken" op zijn telefoon.
Met bijna volle maan en veel sterren, arriveerden we ruim op tijd op de luchthaven.
Grapjassen bij de douane en zeer vrolijke Italianen achter de douane.
We deden de laatste inkopen voor het thuisfront.( In Marsa Shagra was niets te koop)
Zeer voldaan en tevreden het vliegtuig in (HV480 21.30 uur) op weg naar Amsterdam.
We kwamen midden in de nacht aan en Paul en Ronald haalden de auto op. Wij deden nog een laatste gesprekje met Tjerk en Jannie.
Juul werd als eerste afgezet en wij hebben zijn nieuwe bank nog even bekeken. Om 4.30 uur werd ik keurig thuis afgezet bij een temperatuur van 6°C.
Jeny was nog wakker en had de houtkachel lekker aan!!! De wijn stond klaar en ze was een en al oor, met slaperige oogjes, voor mijn verhalen!
Om 6.00 uur naar bed (i.p.v. opstaan).
Het was weer een heerlijke week: gezellig, fantastische dingen gezien en meegemaakt!
Zo kunnen we de winter weer in en dromen over een volgende duikvakantie!
Lyde
Een kaart van de omgeving
