Reisverslag Filipijnen

woensdag 8 oktober
We hebben met elkaar afgesproken om 11.30 uur op Schiphol. We halen onze tickets op bij de balie en geven onze vele bagage af en nemen afscheid van Martien, Fieke en Jeny. Nemen een lekker broodje en ons, voorlopig, laatste sigaretje en kopen nog wat zonnebrandcreme, batterijen, sigaretten etc.
We vertrekken keurig op tijd, 14.15 uur, met Cathay Pacific naar Hong Kong in een airbus 340-300. De afstand is 9283 km. We krijgen een zakje met tandenborstel, sokken en een keycord en heerlijk eten en volop drinken. Enorme glazen witte wijn met ijs. Het cabine-personeel is erg aardig en blijft alle uren actief. We lezen wat en luisteren muziek of kijken een video op het beeldscherm in de stoel voor ons en vallen af en toe in slaap.

donderdag 9 oktober
Om 7.15 uur, plaatselijke tijd (9 uur later voor nederland) arriveren we in Hong Kong. Charlie en ik roken snel een sigaretje in het speciale rookkamertje. Lone, Wouter en Joyce staan geduldig te wachten bij de handbagage.
Het is een mooie luchthaven en heel licht door de vele grote ramen(eiland aangelegd door nederlanders) De zon schijnt en het is buiten 27 graden!(in nederland was het 5 graden toen we vertrokken en regenachtig) Mooi uitzicht op de bergen rondom Hong Kong. We frissen ons wat op en poetsen de tanden om anderhalf uur later te vertrekken met de CX 291 naar Cebu. Afstand 5772 km.
Om 11.00 uur landen we op Cebu-airport en wisselen onze euro's om in Fpts(euro 150=9300 fpts)
Rainer staat ons op te wachten met een busje en chauffeur. Er volgt een hartverwarmend weerzien met Charlie en Joyce en een hartelijk welkom voor ons. Nog even snel een peukje voor we het busje ingaan. We kopen bij een Shellstation nog wat flesjes water. Buitentemperatuur 31 graden!
Er volgt een vier uur lange rit van Cebu naar Daanbantayan. Onderweg doen we heel veel indrukken op en van vermoeidheid is niet echt meer sprake, al zakken de oogjes soms even dicht.... De dames hebben hoge nood en we maken een toilietstop bij een winkeltje. Daar is in de open lucht een klein vies hokje met kindertoiliet(in onze ogen) tussen 3 muren en een kromme ijzeren plaat als deur, welke niet dicht kan. Doorspoelen gebeurd met een bakje water. Je moet niet naar de grond kijken en muren kijken want daar krioelt het van de kruipende beestjes in allerhande soorten en maten.
In het haventje wordt onze bagage naar een klein bootje gebracht welke dit weer naar de banca brengt. Het is laag water, dus hij kan niet dichterbij komen. Wij stappen met blote voeten door het heerlijk warme water ook het kleine bootje in.
Het is ongeveer een half uur varen en we bekijken onze boot eens goed en genieten van het uitzicht. Met deze boot gaan we de komende week duiken. Hij ziet er fantastisch uit.
Na een half uur komt Malapasqua in beeld: een waar bounty island met hagelwitte stranden, palmbomen en gezellige huisjes op het strand en de duikschool.
Ontzettend vriendelijk, lachende mensen begroeten ons en we stellen ons voor. Daarna weten hun onze naam, terwijl wij nog weleens moeten nadenken! Alles wordt naar onze huisjes gedragen. We pakken uit en gaan lekker zwemmen in de zee. Algauw belanden we bij de floating-bar waar het "happy Hour" is. Snel staan er twee heerlijke coctails voor onze neus en Wouter bekijkt zijn voet eens waar de zee-egeltjs hun sporen hebben nagelaten. Mathias geeft Wouter wat calamansi en de pijn verdwijnt als sneeuw voor de zon. We zijn getuige van een prachtige zonsondergang (17.30 uur) en gaan met het pontje terug naar het strand. Voor je het huisje inloopt, ga je met je zandvoeten door een bak water. Onze duikspullen gaan in een krat en worden naar de duikschool gebracht.
Bij Mathias heerlijke indische curry gegeten en om 20.45 uur naar bed. Martien nog even gebeld dat we goed zijn aangekomen en dat het hier prachtig is.

vrijdag 10 oktober
Ondanks de fan is het warm onder het muskietennet. Gekko's hoor je roepen en hondjes rond het huisje scharrelen. Van 21.00 uur tot 23.00 uur vast geslapen en daarna twee en een half uur wakker gelegen. Om 7.30 uur wakker en koffie gedronken bij de duikschool.
Ontbijt met scrumbled eggs, toast en koffie en een heerlijk vers geperst ananassapje.
Daarna vertrek met de banca naar Gapo-island voor twee duiken. (duik 86/87) Het is hier werkelijk prachtig onder water. Voor de duikdetails zie logboek.
Wel wat verbrand in het gezicht ondanks het insmeren met faktor 15. Weer heerlijke verse mango/ananassapjes in de cocacobana-bar. Allemaal vriendelijke lachende mensen om ons heen die vers fruit, t shirts verkopen. We krijgen ook een envelop voor de plaatselijke school en de bedoeling is hier een gift in te doen.
Wouter en Lone genoeten van een uur massage. Het is flink warm en vochtig en er dreigen wat buien. We genieten van een enorme regenboog. De bananashake met rum gaat erin als koek en we voelen ons thuis! Alles gaat op rekening, dus het geld kan in het huisje blijven.
s'Avonds heerlijk vis gegeten bij een dreigend onweer. Het flitst behoorlijk. Later laat een volle maan zich zien. In bed liggend horen we muziek op de achtergrond van de plaatselijke disco.

zaterdag 11 oktober
Niet zo goed geslapen door de warmte. Om half 5 op en Tata speelt zachtjes op zijn gitaar. Zo bijzonder! Nog donker, lekkere buitentemperatuur en nog wat duf je zo voorbereiden op vertrek om 5 uur voor de Trehare-sharks bij Sharkpoint!
Het is nog donker bij vertrek en tijdens de 1 uur durende tocht zien we de zon opkomen!
Martin geeft een breeving en we gaan naar 25 meter diepte om te wachten op de haaien...... Na 20 minuten laten ze zich zien! We zijn enorm onder de indruk. Helaas verliest Lone haar duikhorloge en deze wordt ook niet meer gevonden.
Zalig ontbijt, wat lezen en bij de lunch proberen we de zoete pannekoejs.
s'Middags maken we een echte stroomduik. We hangen als vlaggen bij een flinke stroom aan de boot en onderwater is het al niet veel beter. We tollen over elkaar heen, maar kunnen er later wel om lachen.
Hierna een heerlijke massage en shakes. Alle shakes zijn lekker! We hebben er inmiddels al heel wat uitgeprobeerd.
Ook nagels worden gemanicuurd en het is gezellig kletsen zo met de plaatselijke bevolking.
Overheerlijke kleine zoete bananan gegeten en vroeg naar bed.

zondag 12 oktober
De warmte begint te wennen en ik slaap beduidend beter. Weer om 4.30 uur op voor de Treshare-sharks. Ook nu begeleid Tata weer ons wakker worden op de gitaar. Wederom zijn we weer onder de indruk van de enorme haaien!
Na het ontbijt lopen we met Martin over het eiland. We komen aan bij het internetcafe, maar helaas na het inloggen geen stroom.....
Wel een mooi hangertje gekocht van de Trehare-shark. We bekijken het strand, de bootjes die gemaakt worden, de plaatselijke kerk, kapper(op straat) en winkeltjes. Erg leuk en warm. Met Martin nog wat gedronkenen daarna kaarten en het logboek schrijven, massage en schelpen gezocht en gesnorkeld.
We besluiten tot een nachtduik (17.00 uur) Op afstand is er onweer en het flitst weer aardig. Veel zeepaardjes gezien en Martin maakt nog een grap over het zien van een Trshare-shark tijdens deze duik:hangt om mijn nek!
Gegeten bij Mathias en de maaltijd wordt verder opgeleukt met coctails. Om 22.00 uur naar bed.

Maandag 13 oktober
Ik kan bijna niet wakker worden om 4.30 uur, maar de gitaarmuziek doet wonderen. Het blijft heel bijzonder. Helaas zien we geen haaien vandaag. Wel een flinke stroming en deco-tijd, dus we komen met 10 barr boven.
Bij het ontbijt bespreken we de uitspraak van de mensen alhier. Ze kunnen de "f" niet zeggen en dat geeft leuke spraakverwarringen:diving=dibing/ coffe=coppy en breeving=breeping.
Elke ochtend de vraag:style of eggs? De volgorde van de kaart wordt ook aangehouden en je kan niet eerst sap bestellen, want je hoort te beginnen met eggs. Alles wordt tweemaal opgeschreven! Het blijft lachen om deze dingen de komende weken.
Om 9.30 uur vertrek voor een wrakduik naar de Dona Marilyn. Een flink eind varen, maar Edgar weet de weg zonder kompas en GPS. Hij loert constant met zijn ogen en zegt dan plotseling:"hier het anker uitgooien".
Dan liggen we dus vast aan het wrak. Een werkelijk wonder, zo midden op zee. Je ziet het wrak vanuit de boot echt niet liggen!
Wouter en ik duiken met een 15 liter fles dit keer want het wrak ligt op 30/35 meter diep.
Na deze duik vertrekken we naar Gato-island. Er komt een flinke storm aan, regen en hoge golven. We schuilen achter het eiland, samen met de dynamiet-vissers in super kleine bootjes. De boten gaan flink heen en weer! Na een uur wordt het weer rustig en maken we onze derde duik van die dag. We horen een keer een knal van het dynamiet, maar we zien weer slapende haaien en hebben een prachtige duik.
Terug op het eiland tekent Martin onze logboeken en krijg ik een paar prachtige schelpen van mijn masseuse. We betalen overal en pakken onze tas in. Met Rainer hebben we nog een leuk gesprek bij een borrel over de duikschool, toeristen en hun handelswijze en het leven op de Filipijnen.
Martien gebeld en na het eten doodmoe naar bed om 21.00 uur.
s'Nachts een laken over, want het was wat koel zonder...
Lone is niet helemaal lekker.

Dinsdag 14 oktober
Om 4.30 uur op voor vertrek met de banca (Massaya=geluk) naar Cabilao. Heel veel vissersbootjes op zee en we genieten van de prachtige zonsopgang.
Om 8.00 uur onze eerste duik bij Tunis-shoal, vlakbij een een eiland in de vorm van een vogel. Prachtige stranden en helder water. We genieten van een prachtige wand onder water, boven een enorme diepte!
We ontbijten tijdens het varen en maken om 10.30 uur de tweede duik. Dit wordt een ware "explore-duik"; Edgar denkt dat dit een goede duikstek kan worden. Het is vlak bij weer een mooi eiland met een prachtig landschap. Veel vissers in kleine bootjes, die met een zwembril op, dwars zittend in de boot, onder water kijken naar hun lijn met steen en aas eraan, of ze al beet hebben.
Mooie plek, maar ook een stuk helemaal kaal en kapot door het dynamiet-vissen. We maken een duik van 68 minuten en varen dan weer verder bij warm en zonnig weer richting Cabilao. We zien dolfijnen!!!
Op een enorm ondiep rif raakt edgar de weg kwijt......Lone ligt ondertussen erg ziek op de matras en slaapt veel.
Vlak bij Bohol zien we zo'n 40 Pilot-whales!!!! en veel vliegende vissen. Fantastisch!!!!
Maar waar is Cabilao????????De zeekaart is inmiddeels opgehouden en we hebben geen kompas en juiste coordinaten voor de GPS.
Kontakt met hoofdkantoor Cebu. Reputatie van de kapitein is weg, weg kwijt en het is al 16.30 uur. We hadden er al moeten zijn...
We gaan terug naar Cebu-city. De bemanning maakt rijst warm en stinkende vis en wij krijgen crackers. Op de kleine vissersbootjes om ons heen wordt ook gewoon gekookt...
Het is om 17.30 uur donker en her en der flitst het in de lucht om ons heen. Het gaat ook harder waaien. We moeten eigenlijk wel een beetje lachen, maar Rainer vindt het niet leuk.
Om 22.00 uu arriveren we in Cebu-city-south en varen met de Masaya tussen de grote coasters door naar een min of meer illegale plek onder de brug. Via een wankel planje lopen we naar het ruim van een andere boot. Pas op voor je hoofd. Staat tussen de slapende mensen Martin van het hoofdkantoor met een stralende lach en een welkomstpapier in zijn hand:"Welcome to Cabilao"!
Via een wankele zijkant omhoog naar de voorsteven, Daar staan weer mensen klaar met smoezelige, maar oh zo welkome, handjes
klaar. Twee andere houden een bamboestok klaar als leuning! Brrr,brrrr...Lone nog ziekjes en loopt net zo stijf als ik langs deze geimproviseerde leuning. Eindelijk vaste grond onder onze voeten. Allemaal mensen die ons staan te bekijken: geen wonder! Te zien valt een groep natte, zoute, met verward haar, stinkende mensen in zwempak en t-shirt met een tasje met verschoning in de hand. Busje in naar het Holiday Plaza Hotel. We komen door een dorpje van vervallen huisjes boven het water en scheepswrakken (sloppenwijk) Veel mensen, winkeltjs, honden en huizen. Een echte stad met stoplichten en druk verkeer.
Bij het hotel doet de portier in livrei, voor ons de deur open en kan nauwelijks zijn lach inhouden! Nou ja, zo kom je niet vaak een ****sterren hotel binnen.
We kregen een prachtige kamer met lekker warme douche en daarna heerlijk eten met Martin, Flor en Rainer aan de overkant van het hotel. Heerlijk "local food"; kinilauw, gefrituurde spinazieblaadjes met sausje, beef, kip- curry etc. en een biertje! Het was werkelijk erg lekker, al zat ik nog wel na te wiebelen op mijn stoel van de boot. Gezellig gepraat. Zeer vriendelijke, kundige mensen van sea-explorers die een fantastische oplossing hebben gevonden. Rainer baalde wel dat het zo gelopen was, maar kon er ook niets aan doen. Hij gaat dit waarschijnlijk nog jaaaaren horen en Edgar ook. Het was ook zijn eerste keer dat ze het zo deden met de banca van Malapasqua naar Cabilao. Al met al een hele lange dag, 2 prachtige duiken, avontuur, de zeldzame pilt-whales, dolfijnen, vliegende vissen, avontuur in de haven, heerlijk eten en een goed hotel!
Om 0.30 uur terug door de regen naar het hotel. Arme bemanning, die moeten slapen op de boot.....
Lone voelt zich gelukkig wat beter!
Ondertussen ben ik heel wat leuke namen rijker naast Lyde: Laid, Linda, Laida en Lotte.

Woensdag 15 oktober
Heerlijk geslapen en ontbeten om 8.30 uur. Geld gewisseld en een leuke rit door de stad. De boot lag nu aan de andere kant van de brug. De bemanning voelde zich niet helemaal veilg bij de sloppenwijk. Ze hadden ook niet geslapen. Diesel bijgevuld en eten en drinken ingeladen. Even dreigden wij in een klein bootje naar de banca te moeten varen op een plek met krioelende vieze beestjes en grommende hond. Gelukkig bedachten ze zich. Vertrek om 10.30 uur naar Cabilao. Onderweg heerlijke bananen en mango's en koffie. Onderweg zitten Lone en ik op de punt van de boot en krijgen gezeldschap van een van de bemanningsleden. Die heeft het blijkbaar koud, want hij kruipt steeds dichterbij..... Aankomst 13.15 uur op Cabilao, wederom een bounty-island.
Gezellige huisjes weer, hangmatten en een heerlijke lunch. We moesten wel meteen het avondeten al bestellen. Ook hiet gekko's en een huisaap, die niet van vrouwen houdt.
s'Middags een prachtige duik op het huisrif gemaakt. Wat is het hier genieten van de onderwaterwereld!
s'Avonds onweer en echte tropische regen. Veel muggen! De bemanning eet mee en blijft nog een nachtje. Tata speelt weer op zijn gitaar, maar Edgar laat zich niet meer zien.....
Om 22.00 uur naar bed, na eerst nog een email verstuurd te hebben.
Proost=maborai tangai. Filipijns is niet makkelijk.

Donderdag 16 oktober
Eerste duik om 10.00 uur. Mail nogmaals verstuurd. Allerhande hondjes om ons heen. Helaas waren er vele doodgeschoten net voor onze komst. We hebben het op onze manier erg druk en gezellig en liggen misschien een half uurtje in de hangmatten in de prachtige tuin. Er is hier zoveel te zien!
s'Middags weer een duik (Charlie raakt met zijn fles mijn hoofd of andersom?) Wederom regen plus onweer om 16.30 uur en een heerlijke massage.
Nu hebben we Jericho als gids en we duiken lang en zijn zuinig met de lucht.
Er lopen kippen en varkens op het eiland en ook hier weer gezellige, vriendelijke, behulpzame mensen. Ze vinden Lone erg mooi en willen haar steeds aanraken. Om 21.00 uur doodmoe naar bed, na de nodige shakes.

Vrijdag 17 oktober
Om 7.00 uur op en een gedenkwaardige dag: ik ga mijn 100e duik maken!!!
Daarna ontbijt en lol in de hangmatten. De hondjes rennen constant achter Charlie aan want die heeft de Albert- Heyn -hondebrokjes!!! Zelfs de dikke "miss Piggy" smelt voor hem. We ontmoeten Rolf.
s'Middags na de duik alle tijd om te mailen, echter geen stroom. Dit is er alleen s'avonds van 18.00 uur tot 23.00 uur. Je doucht je dus in de schemer en de heren scheren op gevoel. Prachtige avondduik van 87 minuten. Record op record!
s'Avonds weer mailen voor 15 peses(dat is wel eurocent 15!)

Zaterdag 18 oktober
7.00 uur op na flinke regen vannacht. De huisgekko maakte me s'nachts een paar keer wakker. Zocht zeker contact..??! Rond 9.30 uur vertrek naar Panglao (Bohol). Ik heb wel wat last van mijn oren, ondanks de zure druppels.
2 prachtige duiken gemaakt onderweg. Bij de tweede duik zagen we een speervisser. Het is wat regenachtig en bewolkt. Er wordt een enorme squid gevonden onderweg en de bemanning is dolblij! Een goed maal staat hun te wachten!
Leuke ontvangst op Panglao met een welkomstdrankje. Meteen toeloop voor souveniers en massage.
s'Avonds heerlijk gegeten, tussen de fluitende vogel als bouwvakkers en een klein poesje op de duikbasis. Tijdens het avondeten spelen twee muzikanten fantastische muziek waaronder Anak van Freddie Aguilar. De klamboe werd s'avonds gebracht en de muggenstaaf aangestoken. De rum kost hier niets en Charlie en Wouter doen dan ook niet moeilijk over een flesje. De dames genieten van de shakes. Om half 11 naar bed.

Zondag 19 oktober
Om 6.30 uur loopt de wekker weer af(is Charlie:"gekko, gekko") We komen onze oude bekenden weer tegen:Carla met haar moeder (ze blijft mopperen over van alles), en Klaus met zijn vriendin, die altijd vrolijk zijn. Klaus duikt erg lang en valt soms tussen wal en schip.....
Het is een uur varen naar Balicasaq. Als we boven water komen na de duik zitten er allerhande verkopertjes aan boord. We hebben nooit geld mee, dus helaas. We maken twee prachtige duiken bij goed weer en rond 14.00 uur komt er een dreigende lucht en ontstaan er flinke golven. Op het strand is er een kinderfeestje gaande en wij nemen de tijd om te lezen en schrijven. De kerkdienst is deze morgen in de open lucht geweest.
Wat schelpen en leuke kettinkjes gekocht. Voor het eten wassen we de enorme zoutlagen van ons af. Na het eten de ge-eikte coctail en we praten na over de prachtige dingen die we weer hebben gezien. Het blijft genieten, boven en onder water! Onze gids Pamping ziet ontzettend veel en duikt heel rustig. Om 21.15 uur weer lekker moe naar bed.

Maandag 20 oktober
s'Nachts een flinke storm en ik sluit zelfs mijn luikjes. Lekker ontbijten en ons klaarmaken voor een prachtige duik bij de Arce! Het weer was zonning, maar bij bovenkomst veel wind, bewolkt en hoge golven! We hebben motorpech en het anker zit muurvast. Twee bemanningsleden springen overboord om eea goed te regelen. Ontzettend lange tocht terug door de hoge golven. Bij aankomst moesten we overboord springen naar een kleinere boot en daarmee konden we naar de kant. Op dat moment besluit ik geen tweede duik meer te doen die dag. Dit is me te heftig en ik ga lekker lezen en neem een massage. Wouter besluit hetzelfde. Af en toe gestoord door een roomboy: licht aan/uit; bed opmaken en weet ik veel. Het houd je wel wakker in ieder geval.
s'Avonds lekker gegeten en het was weer gezellig: lol met elkaar, lekkere shakes en muziek. Martien een sms-je gestuurd met de sfeer erin verwerkt en dat het jammer is dat hij er niet bij kan zijn.
Vrij veel wind en het restaurant sluit de wanden aan de zijkant. Van Charlie mogen we niet meer "in koor klepzeiken" over de rum.

Dinsdag 21 oktober
Om 7.00 uur op op en ontbijten. Onze chauffeur voor de dagtocht is op tijd: 8.30 uur vertrek in de stromende regen. Na een kwartiertje werd het gelukkig droog. De brug over naar het vasteland van Bohol, de stad Tagbilaran.
De eerste stop was bij het beeld van de "bloodbrothers" en daarna een muurschilderij van de originele plek. (zie geschiedenis van de Flilipijnen)
De tweede stop, na al heel veel indrukken, was bij de eerste stenen kerk van Bohol. Een prachtige kerk met fresco's, beelden, soort aangeklede poppen als heiligen en een museum op de bovenverdieping. Verder huisde daar ook nog een high-school, in het bezit van een prachtige bibliotheek, vol met stoffige boeken op doorgezakte planken waar leerlingen gretig in leken te kijken.
Het museum was een museum opzich. Een enthousiaste gids (waarom allemaal zo dun vroegen Lone en ik ons af) vertelt veel. We lopen over oude vloerdelen en lamgs kapotte muren.
Daarna weer verder over hobbelige wegen met het zicht op rijstvelden, karbouwen, kippen, honden, oude auto's, prachtige oude jeeps vol met lichten die het helaas niet doen maar slechts dienen als versiering. Brommers met 3 a 4 mensen erop, overvolle bussen, drogende rijst op een doek op het asfalt. Wij kijken naar de mensen en zij naar ons.
We stoppen bij de chocolate-hills (entree 10 pesos) en we beklimmen de trap met 130 treden bij 31 graden. Boven word je beloond met een fantastisch uitzicht over meer dan 1000 hills. Het is een apart gezicht. De heuvels zijn nu nog vrij groen doordat de regentijd op zijn eind loopt. Normaliter zijn ze bruin. We kopen wat kaarten en Lone past een stro-hoed en Wouter een zwembroek. Daarna op naar de lunch bij de Lobok rivier. De chauffeur eet lekker mee.
Terug naar de auto en op naar de kleinste aapjes ter wereld: tarsier. Deze zitten in een open kooi en kruipen er s'nachts uit. Overdag slapen ze. Ze zijn superklein en hebben een zeer hoog aaibaarheidsgehalte! Ze zijn zo leuk en we krijgen er niet genoeg van. Enorme grote ronde ogen, schattige oortjes en handjes en voeten! Twee neppers gekocht en op naar de banca voor de riviertocht. Eerst stroomopwaarts naar de watervallen en daarna stroomafwaarts naar de haven. Prachtige tocht door de jungle. Mooie huizen worden afgewisseld met pure armoe. Mooie bananenbomen met hele trossen eraan. We willen er enkele meenemen, want regelmatig zijn de bananen op in het restaurant. Via een glad trappetje naar de auto. Terug naar Panglao. Onderweg zien we veel schoolkinderen in verschillende uniformen. Op naar de grot met muurschilderingen en vleermuizen en een lichtpunt. Je kan hier ook zwemmen, maar het is al schemerig en we besluiten dit maar niet te doen. We kopen nog wat tafelkleden en omslagdoeken en dan terug naar het resort. Het is inmiddels al lang donker en laat. De muzikanten wachten ons weer op en we doen ons weer tegoed aan shakes, coctails en kinilauw en sizzling. Heerlijk!!
Al onze duikspullen zijn keurig gespoeld en opgeruimd. Ik vind het een wonder dat de bemanning precies weet wat bij wie hoort. Ze zijn zo lief. Ze hijssen je aan boord, desnoods met al je spullen nog aan en begeleiden je via de punt van de banca het water in. Pamping, onze gids is ook heel lief en duikt zo rustig en laat je ongelooflijk veel zien. Daarbij maakt hij ook nog eens grappen onder water.
Martien gebeld en om 22.00 uu weer moe naar bed. Waarom toch??! Het is tenslotte vakantie!

Woensdag 22 oktober
Een wilde nacht achter de rug. Rond 4.00 uur stond mijn hans en grietje huisje bol van de storm en slagregens. Stroom was uitgevallen en de raampjes maar direct dicht gedaan. Het blijkt een "staartje" van een typhoon richting Japan.
Om 7.00 uur op en de zee is ronduit wild. Toch om 9.30 uur naar Snake-island vertrokken. Hier stond wat stroming en er waren slangen! Pamping pakt er een en biedt deze aan..... Toen we boven kwamen scheen een waterig zonnetje boven flinke golven. Door de goede stuurmanskunst van de bemanning en de touwen en trapje kon je toch goed uit het water komen.
Lunchen aan boord en varen naar BBC (bohol beach club) voor de tweede duik. Pfft, koud, wind, enorme regen en de hoge golven in..... Blij dat je in het warme water ligt! Prachtige, zeldzame pygmee-zeepaardjes gezien door de loep van Pamping op 31 meter diepte. De paardjes zijn zo klein, maar mooi!! Oude jeepwrak bezocht en na een uur weer naar boven. Het zicht was "kalamasi-juice vieuw" aldus Pamping. Nog steeds erg wild op het water. Schommelend en bonkend terug naar huis. Time for bananashake en massage.
We hopen dat het weer morgen beter is, al weet Pamping dat nog niet zo zeker. Hij komt even kijken met zijn vrouw en dochtertje bij ons op het strand. Drop, nootjes, pen en papier gegeven. De temperatuur is goed, ondanks de wolken.
Onze geschreven kaarten worden vandaag gepost door het personeel van het restaurant (13 december 2003 zijn ze nog steeds niet gearriveerd) Charlie vraagt heeel lief of het zo gaat, zo zonder mijn gezinnetje. Ja hoor! Ik denk wel aan ze en vindt het jammer dat ze dit alles missen, maar heb geen heimwee. We hebben het gezellig met elkaar!
s'Avonds, heel toepasselijk, dansen aan zee van Blof geluisterd.

Donderdag 23 oktober
Verplichte rustdag; de zee is te wild. Er komen weer twee staarten van typhoons langs. Het regent in de morgen wat en we lopen een stuk langs het strand. Bittere armoe afgewisseld met luxe resorts. Martien en kids een fax gestuurd. Backgammon gespeeld en gelezen. Om 12.00 uur een flinke diarrhee-aanval (van de spiegeleieren? had Wouter ook een paar dagen geleden)
s'Middags heeft Pamping met zijn vrouw en twee dochters en neefje wat met ons gedronken en de logboeken getekend. Een grote foto-sessie en video-sessie volgt. Het dochtertje van 2 jaar rende elke keer als Charlie een foto had gemaakt naar hem toe om het resultaat te bekijken. Zo'n leuk gezicht! Het hele restaurant personeel kwam er nieusgierig bij kijken. We kregen zwitsers bruin brood van Pamping zijn vrouw. Zo lief! Ze komen ons morgen uitzwaaien Joyce geeft haar duikteam Zandvoort vest aan Pamping.
s'Avonds spullen gepakt, terwijl het licht twee maal uitviel. Ach, een zaklamp is zo toch erg handig!

Vrijdag 24 oktober
Na een woelige nacht met regen en flink veel wind om 7.00 uur op. Tijdens het ontbijt bracht Pamping een lunchpakket voor op de supercat. Die vaart helaas niet uit gezien het slechte weer. Wederom enorme golven en het strand is een stuk kleiner geworden. Veel troep op het strand, waar vast later weer opgeruimd gaat worden. De stukken hout worden er uitgehaald om te drogen om later weer een vuurtje van te maken. Het schijnt in heel Azie slecht weer te zijn en we gaan een dag lezen tegemoet en hopen vanmiddag wel met de supercat mee te kunnen. Het regent de hele dag maar kunnen om 16.00 uur toch vertrekken. Na een wilde autorit belanden we in de terminal van de supercat. Enorme chaos in de hal en we moeten bijbetalen voor de te zware bagage. Alles is zeiknat en ipv 23 kilo heb je zo 26 kilo.(70 psos betaald) Om 17.30 uur vertrek, na het gebed voor een behouden vaart.
Woelige zee en kotsende mensen om ons heen. Wij genieten van twee halve films bij wat chips en een blikje bier. Niet misselijk geworden!
Na anderhalf uur varen komen we in Dumaqete-city aan. Het regent pijpestelen.....We worden weer keurig opgewacht en onze bagage gaat in een auto en wij in een soort jeep.(nee, niet even Apeldoorn bellen) Het is pikkedonker, maar bij het licht van de straatlantaarns lijkt het hier wat minder armoedig. Na 20 minuten rijden arriveren we in Dauin. Ontvangst bij de receptie en gebracht naar onze airconditioned kamer. We lopen door een prachtig verlicht laantje met olielampjes. Meteen wat drinken en eten. Het eten is hier helemaal geweldig en we kijken uit over een rustige zee!
We zien Klaus, Carla en de twee zwitsers weer. Het regent enorm en na een warme(!) douche en een hoofdstuk lezen naar bed om 23.00 uur.

Zaterdag 25 oktober
Het is een prachtig resort met o.a. rode bamboe. Joyce wordt hier in een bevallige houding en toepasselijk rood badpak, prachtig gefotografeerd. Na het ontbijt maken we, bij een waterig zonnetje, een duik met Chris op het huisrif. Hier heet het "El Dorado resort", genoemd naar het geel/bruine zand. Het is een vulcanisch eiland.
s'Middags hebben we met Michael, de canadees, gedoken. Slecht zicht, maar wel veel grote vissen waaronder de leuke frogvissen, zwart, groen en wit. Rond 17.00 uur begint het weer te regenen en de wind komt uit de foute hoek aldus Michael...... Hij vertelt wat over Apo-island waar we morgen heengaan.
Email verstuurd en s'avonds een Mongolian-buffet: heerlijk! Het is goed dat we ons gek duiken, want anders zouden we dichtgroeien.
Om 22.00 uur naar bed. Inmiddels het Filipijnen-boek uit en "onder water". Dat wordt dus niks meer met de drie andere boeken.....

Zondag 26 oktober
We vertrekken om 8.30 uur met de zon(!) naar Apo-island: 10 duikers op de boot Atlantis. Het is ongeveer 45 minuten varen. Onderweg genieten van de zon, uitzicht en koffie en thee.
Drie prachtige duiken gemaakt, op een van de mooiste duikstekken ter wereld, met wel pittige stroming. Vanaf het strand laten de Apo-dames hun koopwaar zien. Ze willen dolgraag verkopen. Uitgeput van twee stroomduiken lunchen we op dit mooie eiland en kopen enkele Tshirts en doeken.
s'Avonds lekker gegeten en we schrijven de naam "big 5" op het bord voor morgen. Annie en Veronica moeten erg om ons lachen en noemen ons "Charlie's Angels" en Bosly(Wouter).

Maandag 27 oktober
Vroeg op en voor het ontbijt een duik op het huisrif met de andere Michael. Dit keer nuchter, echter met nog steeds weinig tanden in zijn mond. Het is zeer zonnig! Na het ontbijt gaan we wat lezen, zwemmen in het zwembad en foto's maken.
Om 11.45 uur de tweede duik. Ondertussen vullen we voor de andere gasten in hoe ze denken, zijn etc.
Charlie duwt, al dan niet spontaan, iedereen het water in.
s'Middags komen we onze vriendelijke bemanning van Panglao weer tegen en schudden ze hartelijk de hand.
Later slapen, lezen, kletsen en daarna om 17.30 uur de nachtduik. Het was erg mooi, maar er stond een flinke stroming. Onze kuiten zijn flink getraind en vol om te zien (en bruin!)

Dinsdag 28 oktober
De dagen vliegen om en dit wordt onze laatste duikdag: Apo-island. Vertrek om 7.30 uur. Ik vond het wel wat spannend gezien de stroomduiken hier de vorige keer. Onze lawaai-papegaai Michael stelt ons "gerust": kan stroming staan of niet..... Het is wel prachtig weer. We komen tot de conclusie dat ik qua gids/buddy er wel op achteruit ben gegaan. Ze begonnen jong en krachtig, maar werden steeds ouder en konden minder zien onder water. Gelukkig ben ik wel scherp, ha,ha!
Drie prachtige duiken gemaakt en de dames stonden weer klaar met de doeken op het strand. Lekker gelunched (knoflook-kip) alhier en een wandeling gemaakt door het dorp en omgeving. Veel foto's gemaakt. Er staan hier een soort anwb-borden met wereldsteden erop en hoeveel kilometer het erna toe is. Product van een zwitserse kunstenaar die op het eiland woont.
Bij terugkomst meteen een bananashake, al dan niet met een single-of doubleshot rum.
Gary kreeg een nieuw Tshirt van Joyce en Charlie, daar hij hem gisteren in het zwembad had gemikt.
Tijdens het eten en kletsen met de zwitsers, viel er een kokosnoot uit de boom, zo door het dak het restaurant binnen. Door vallende kokosnoten overlijden per jaar meer mensen dan als met duiken! We komen tot de conclusie dat wat wij doen een dubbel-risico is: duiken en in een land met kokosnoten... maar wat is het geweldig!!!

Woensdag 29 oktober
Op tijd voor het ontbijt en bezoek aan de markt in Zamboanguita. Dit was wel heel bijzonder, zeker de geuren om je heen. Een gekrioel van mensen, dieren, kleding, groente, vis etc. Het was de weekmarkt. Er zat een slangenbezweerder met stukjes slang/huid in potjes (goed voor..??) al dan niet gedroogde vis, vlees (vliegen), eetkraampjes, koeien, varkens vervoerd op fietsen. Tenslotte dronken we een frisje (!) terwijl Gary voor ons ging karaoken, waaronder "Anak" en "only you". Kosten 5 pesos in de jukebox.
Het was weer heerlijk zonnig en om half twaalf terug met de jeep door de drukte van de markt (nee dit was geen koloniaal gedrag; iedereen deed het zo) naar het resort.
Inpakken en een snelle laatste shake. Vertrek om 13.00 uur, na de laatste sultana's uitgedeeld te hebben, naar Dumaqete voor de laatste shopping in de plaatselijke Bijenkorf. Hier ook Thais gegeten(het leek er niet echt op, maar was wel lekker) en een cd gekregen van Freddie Aguilar van Joyce. Veel jonge bedelaartjes, blij met 3 pesos, echter dan had je er wel zo tien achter je aan lopen.
Om 15.00 uur wachten op de supercat. Vertrek om 16.00 uur en via Tagbilaran naar Cebu. Om 19.30 uur arriveerden wij daar. Nu voor de zekerheid van tevoren maar primatoer-pillen ingenomen, echter de zee was heel kalm. Het busje van sea-explorers stond al klaar om ons op te halen en de telefoon van Charlie ging al:Martin om te horen of alles goed was. Veel bedelende kinderen op straat......
Bij het hotel "hello again", echter nu decent dressed!!!!
Wederom gegeten met Martin en Flor aan de overkant van het hotel. Heel gezellig en allerhande verhalen gehoord over sea-explorers. Nog op het dak van het hotel een afzakkertje genomen en genoten van het prachtige uitzicht over Cebu. Mijn oogleden werden echter wel erg zwaar om 24.00 uur en dus maar naar bed in mijn enorme balzaal-kamer, waar je mocht roken!
(twee twee persoonsbedden, een tafel met drie stoelen en een bakstel, tv, douche, bad, bidet, toilet, wastafel en een heerlijke ochtendjas. Maar ja, die had je niet nodig bij deze temperaturen)

Donderdag 30 oktober
Ontbijt om 8.00 uur en wederom inpakken. Ook nu zagen we weer (oude) blanke mannen met jonge Filipijnse vrouwen/meisjes.......
Opgehaald door het busje en Martin belde op of alles in orde was en wenste ons een hele goede reis toe.
Op Cebu-airport weer de nodige paieren ingevuld en sigaretten, vis en gedroogde mango's gekocht (lekker!). Lekker koffie gedronken, betaald met euro's, want de psos waren op. Dezelfde man, die mijn paspoort had gestempeld bij binnenkomst, stempelde me nu weer uit. Dit vertelde hij lachend. Ik had hem niet meer herkend....
Om 12.40 uur keurig op tijd vertrokken naar Hong Kong. Laatste weemoedige blikken op de mooie, zonnige eilanden van de Filipijnen (Malapasqua??). Ik kom hier graag eens terug!
In Hong Kong alles geregeld voor de transfer naar het Guang Dong Hotel, waar we om 17.00 uur aan kwamen. Het overviel me allemaal wel een beetje: een overweldigende stad, links rijden en druk! Beetje cultuurshock.
We logeerden op de 15e verdieping en keken een gat in naar beneden. Geen geluid van de straat en de mensen leken wel mieren.
Steve en zijn vrouw gebeld en om 21.00 uur afgesproken om wat samen te gaan eten. Wij vullen onze tijd met een klein hapje eten en shoppen. Vooral Wouter kon deze tijdsinvulling wel waarderen?!
In twee taxi's naar het Japanse restaurant in een afgelegen straatje. We kregen een ruimte apart, tuusen twee houten schotten in en het was een en al gekakel van mensen. Onze kopjes werden gevuld uit een grote ketel, vol met groene thee en daarna sake en prachtige gerechten opgediend. Ware kunsstukken op ijs met rauwe vis. Schelp, zeewier, aal, kuit, vliegende vis in olie en noem maar op. Het was soms even slikken (en lachen met Lone).
De au-pair(uit de Filipijnen) was ook mee met het dochtertje van Steve. Allerhande kado's werden gegeven, maar niet uitgepakt. Dat is hier de gewoonte. Dat doe je later thuis.
Druk chinees geklets om je heen, daar is geen touw aan vast te knopen.
Heel gezellig en apart. Leuk om dit zo mee te mogen maken. Ik voelde me al weken een bevoorrecht persoontje, dat ik dit mee mag maken.
Met de taxi weer terug naar het hotel en het grote bed in om 23.45 uur.

Vrijdag 31 oktober
Halloween!
Om 7.30 uur ontbijten en klaar voor de dagtocht. Allereerst een "octopus" gekocht(we blijven in duikstemming) voor 150 HKdollar zodat we overal met het openbaar vervoer kunnen. Met de metro naar de vogeltjesmarkt. De metro is keurig schoon (hele stad trouwens) alles goed electronisch aangegeven en tijdens het wachten wordt je vermaakt met een groot videoscherm.(iets voor Amsterdam?)
De vogeltjesmarkt is heel bijzonder. (oude) Chinezen nemen hun vogeltjes mee in prachtige kooitjes en kletsen onderwijl met elkaar en de vogels kunnen gezellig met elkaar fluiten. Een man vroeg waar we vandaan kwamen:ah Holland, goed voor geld en aardappelen en maar lachen! Ze spreken trouwens slecht engels.
Langs de bloemenmarkt naar de vissenmarkt. Schattige visjes in aquaria en plastic zakjes.... Verderop zaten honden en katten in kooien, klaar voor de verkoop....
Terug met de metro naar de Starferry om naar Hong Kong-island te gaan. Een oud engelse boot met baken waarvan de leuning zo gedraaid kon worden.
Met de oude trammetjes naar Steve zijn winkel. We kregen een leuk Tshirt van hem en Lone kocht nog een paar flitsende vinnen. Daarna met Steve, Bloom, Maris en dochtertje weer heerlijk gelunched. Wouter stopte dapper een hele kippevoet in zijn mond. Bij Bloom tingelden de teentjes via haar stokjes op het bord! Brrrr.....
Daarna met de taxi naar de Peak. Een fantastische chauffeur die meteen begon over sex in Amsterdam, ring in aardbeien verstoppen, oh zo romantisch, zeker geen 5 minuten sex en genieten van de mooie sunset op the Peak etc. We hebben gegild van de lach!!! Genoten op de de Peak van het uitzicht, het Haagen Daz-ijs en de monsters die er rond liepen voor Halloween. Een prachtige zonsondergang gezien en genoten van Hong Kong bij nacht.
Daarna terug met de tram via een 45% helling en je schrap zetten (alle flats stonden schuin??) en daarna in een open dubbeldekker naar het Centraal Station. Wat ben je dan klein tussen die grote gebouwen!
Met de metro naar de nachtmarkt, na eerst wat medicijnen gekocht te hebben voor de hoest van Joyce in een farmacie met gedroogde zeepaardjes en staarten van rendieren.
Daarna gebroken terug naar onze wijk en weer gegeten bij onze vriend in het kleine restaurantje. Met stokjes eten valt niet mee.
Teruggelopen, nou ja lopen.., naar het hotel.
Bad halfvol laten lopen en lekker schuim gemaakt en met een biertje (San Miquel) op de rand van het bad de laatste dagen bijgeschreven in mijn reisdagboekje. Mijn voeten genoten van het warme water. Om 1.00 uur slapen.

Zaterdag 1 november
De laatste dag......
Wat uitgeslapen en om 10.00 uur de stad in naar de Starferry voor een bootocht door de haven van Hong Kong. De bagage staat in de lobby bij het hotel. Prachtig weer, wel wat heiig (bleek bij thuiskomst in de krant te staan dat Hong Kong vol met smog stond) We wierpen een blik op het oude vliegveld, welke midden in de stad was. Daar was alleen nog maar laagbouw. Je moet er niet aan denken hier te moeten landen....
Joyce en Charlie gingen naar Steve en Wouter, Lone en ik gingen het Hong Kong-museum bekijken. Erg leuk. Af en toe een filmpje om onze voeten wat rust te gunnen.
Heerlijk gelunched. Met de stokken zijn we inmiddels hardstikke handig.....Het tafelkleed is nog bijna schoon als we vertrekken.
In de lobby gewacht op de bus die ons naar het vliegveld gaat brengen. Een oude chinees kwam er lekker bijzitten in de stoel en rochelde eens flink in zijn zakdoek, die die lekker liet liggen op de stoel na vertrek. Net zo vrolijk ging er weer een leuke dame inzitten, nast de zakdoek.......
Om 22.00 uur kwam de bus en op tijd in op het vliegveld, nou ja, op tijd.. alle plaatsen waren al bijna weg. Nog wat laatste inkopen en een peukje. Om 0.15 uur, 2 november, vertrek naar Amsterdam. Onderweg veel geslapen, video gekeken en wat gelezen en wederom een prima bediening in het vliegtuig.
Om 6.15 uur landen we via de Polderbaan op Schiphol. Nee Charlie, geen snelle peuk meer, maar kijken of mijn familie er staat!
Jeny en Martien (in nieuwe kleren) staan op ons te wachten! We drinken samen koffie en gaan dan om 8. 00 uur naar huis. Triest weer en regen, bah, maar heel fijn om weer thuis te zijn en te horen dat alles heel goed is gegaan. Lekkere stroopwafels en ouderwetse koffie en veel verhalen!
Ik kijk terug op een heerlijke vakantie met vreselijk gezellige mensen en heb genoten van de eerste tot de laatste minuut!!!!!
Wat een bevoorrecht mens voel ik me, dat ik dit heb mogen meemaken!
Het was FANTASTISCH!!!!!

Lyde de Graaf, 14 december 2003.