Reisverslag Egypte-Dahab mei 2004


Dinsdag 4 mei
Na een rustig ontbijtje komt Evelien met haar nieuwe tas het huis binnen. Samen drinken we nog koffie en roken een laatste sigaretje voorlopig.
Om half 12 rijdt de Schipholtaxi voor om de twee dames van deze reis ook mee te nemen. Onze tassen passen er nog net bij en opgewekt vertrekken we naar Schiphol. Fieke, net haar rijbewijs gehaald, en Jeny zwaaien ons uit.
Ons vooruitzicht is goed: lekker weer, mooie duiken maken en een prachtig land in het verschiet. Hier regent het een beetje en het is koud: 7 graden.
We doen wat inkopen op Schiphol en nemen een biertje en een lunch.
Het vliegtuig vertrekt om 15.15 uur ipv 14.45 uur.
Onderweg leuken we de reis op met een wijntje en een broodje.
Boven Sharm el Sheik draaien we drie rondjes voor we om 21.10 uur landen. Ron regelt onze visa en als we de bagage hebben wordt alles op het gereedstaande busje geladen: “much too much”zegt de chauffeur en rijdt heel rustig naar ons hotel, net buiten Dahab.
Daar wacht ons een koud biertje met een late nighr dinner in de vorm van een doos, gevuld met broodjes. De temperatuur is heerlijk en we zitten tot twee uur buiten en genieten van de sterrenhemel, maan en ruisende zee.

Woensdag 5 mei
Een klein jeepje brengt ons s’morgens naar de duikschool: Desert Divers in Dahab.
We maken kennis met Sharif en gaan duiken bij The Lighthouse, net voor de duikschool.
Je voelt je meteen weer thuis in het fantastische water. Veel vis en goed zicht.
We lunchen in Dahab en kiezen, in goed overleg met de restauranthouder, onze overheerlijke vislunch uit. Het is fantastisch opgemaakt en laten het ons goed smaken.
Daarna in de jeep voor de tweede duik: Ale-garden, ook in Dahab. Ik heb mijn fototoestel nog niet mee. Weer even wennen aan alles rondom het duiken.
Daarna wisselen we geld en drinken een biertje bij “de Griek”. Slechts op twee plaatsen kan je bier krijgen in Dahab.
Terug met de jeep naar het Daniela-hotel.
sÁvonds een goed maal: uit te kiezen dmv een buffet. Het flesje witte wijn smaakt me niet zo, het is wat zoetig en bitter.
Terwijl ik lekker zit te eten herken ik een collega van Fieke haar werk: Chris. De wereld is klein…..
Jan en Juul hebben deze dag tijdens het duiken wel foto’s gemaakt en Ad laat deze sávonds zien op zijn laptop, evenals zijn eigen foto’s en die van Tom
Na een afzakkertje op het balkon naar bed.

Donderdag 6 mei
Early breakfast dmv de bekende kartonnen doos en we reizen af naar de duikschool (7.00 uur) om onze spullen op te halen. We rijden weer door het checkpoint bij Dahab (in de avond is er niemand). We zien dat er volop wordt gebouwd in Dahab. Daar tussendoor lopen de geiten en kamelen. We zien nauwelijks vrouwen op straat.
We rijden met de jeep zo’n drie kwartier naar het punt waar de kamelen al trappelend op ons liggen te wachten….. Hier krijgen we een lekker kopje bedouiinethee en een pitah-broodje met kaas, terwijl de duikspullen op de kamelen wordt geladen. Ze protesteren soms luidruchtig. (Ad kan het heel goed nadoen!)
Dapper stijgen we op en gaan bijna voorover weer van de kameel af als hij opstaat en daarna achterover weer een angstig moment. Onze billen en buik zitten klem tussen de twee houten “handvaten”. Duidelijk berekend op smalle kontjes……
Twee en een half uur schommelend op het schip der woestijn naar Babr el Bint.
Fles water van anderhalve liter bij de hand.
Het is een prachtige tocht langs de waterlijn en rechts van ons de indrukwekkende bergen van het Sinai-gebergte. Vele kleuren laten ze zien: bruin, rood, groen en erg woest.
Het is wel een lange zit zo op de rug van de kameel. Je benen kan je niet goed kwijt, tenzij je niet angstig bent en ze om de knop van het zadel heenzwaait. Je zit enorm hoog……
Bij aankomst van de duikstek krijgen we eerst een kop thee met flink veel suiker en er wordt ondertussen een soort tent gemaakt voor schaduw. Dit is erg welkom want het is flink heet: 42 graden.
We maken een prachtige, maar pittige duik. De stroming blijft ons tegenwerken. Ikzelf kom misselijk en licht spugend boven. (van inspanning of te weinig drinken op de heenweg?)
Tijdens onze duik is er een heerlijk maal gemaakt (kip, rijst, komkommer en tomatensalade) en daarna rust. Enkelen van ons gaan snorkelen of wandelen. Jan en ik gaan lekker slapen en trekken ons niets aan van de vervelende vliegen.
In het water liggen twee boten met wat duikers.
Mijn eerste fotorolletje is half vol. Tijdens de tweede duik alhier schiet ik hem vol.
Ron gooit net voor de tweede duik zijn lunch er maar weer uit.
Ook de tweede duik is prachtig en nu gelukkig relaxed.
Als we uit het water komen drinken we een snel kopje thee terwijl onze begeleiders de kamelen weer optuigen. De zakken met eten zijn voor hun bekken weg. (was een maf gezicht!)
Mijn kameel gaat voorop maar is niet snel en ik wordt algauw ingehaald door Ad, Tom en Ron. Tom zijn kameel verstapt zich soms maar die van Ad valt! Soepel spring Ad er nog af. Ik kan niks doen want mijn kameeltje loopt gewoon door en luistert niet naar “ho”, “stop”, “wait”, “lig”etc.
Met zijn drieeen lopen we door terwijl de rest Ad gaat helpen die bevangen is van de schrik, hitte en vochttekort.
Na een uur wandelen met zijn drieen weten we 2 Egyptenaren te bewegen onze kamelen te laten liggen. Ze moesten erg lachen(“can you please stop de camels?) en maken een kop thee voor ons in hun tentje. (palen met een doek eroverheen)
Tom is inmiddels erg misselijk en gooit alles eruit. Hij besluit het laatste stuk te lopen en de kameel , de kameel te laten.
Ron spuugt inmiddels ook leuk mee.
Ik heb een leuk gesprek met de twee heren maar maak me wel zorgen omdat de zuurstof wordt gehaald….Alles is “no problem”maar waarom dan de zuurstof? Ondertussen komt ons jeepje aangescheurd over het kleine weggetje om de rest op te halen.
Jan en Juul hebben Evelien “gered” van de kameel door haar eraf te tillen. Ad zit inmiddels stilletjes in de jeep.
Gauw terug naar de duikschool. Hier komt de dokter en dient Ad vocht toe via het infuus en geeft hem prednison en primperan. Ook Tom en Juul (inmiddels ook spugend) krijgen een dosis anti-misselijkheid.
Dan terug naar het hotel. Alleen Jan en ik genieten van het buffet.
Vroeg naar bed.
Noot: het waren twee prachtige duiken op een fantastisch plek en achteraf konden we wel om deze dag lachen.
Helaas krijgt Cees een trelefoontje van thuis: Evelien ligt in het ziekenhuis en Cees wil terug

Vrijdag 7 mei
Rustdag.
Bijkomen van het kamelen-avontuur.
In het hotel zien we de dokter weer en horen dat er meerdere gasten uitgedroogd waren en vocht nodig hadden. Er heerst een hittegolf. Geen zuchtje wind en 42 graden.
We gaan naar Dahab om wat rond te kijken, te bieren en te kletsen.
Bij terugkomst in het hotel is ons bed vrolijk versierd met rozenblaadjes en de handdoeken als zwaan gevouwen: compleet met bikini! Erg leuk!
SÁvonds kijken we weer foto’s op het balkon.
Ik bel naar huis en hoor dat Fieke meteen dinsdags een deukje in de auto van Martien heeft gereden! Gelukkig heeft ze zelf niks, behalve flinke schrik.
Daar drinken we maar een biertje op!

Zaterdag 8 mei
Weer een early breakfast (doos) en op naar Ras Me Malah. Een grotere jeep dit keer. Gelukkig met airconditioning in de vorm van open ramen.
Voor ons uit rijdt de Toyota met duikflessen en artibuten en eten. Cees blijft achter en kan zondag terug via Cairo.
Na weer en checkpoint bij de afslag naar het st. Catharinaklooster, rijden we als enige over de snelweg. Dan slaan we af en rijden door der uige bergen over een zand/steenweg. We maken een tussenstop in een oase bij de Bedouiinen. Ook hier weer lekkere thee en allerhande verkopertjes met kettingen, armbanden etc. Je kon er niet onderuit!
De tocht wordt vervolgd en al snel heeft de Toyota een lekke band. We staan in een streepje schaduw van de jeep en drinken liters lauw water.
De tocht wordt vervolgd en onderweg zien we wilde (?) kamelen en stoppen regelmatig om hout te zoeken voor het vuur: er moet tenslotte straks gekookt worden!
Onderweg wordt er langs de kust nog onderhandelt met vissers over een maal vis.
Ron zit inmiddels tussen het hout en vis voorin de jeep.
Het was een fantastische tocht door de bergen en langs zee.
Hier maken we twee duiken en tussendoor een zalige lunch en slaapuurtje.
Rond 15.00 uur richting Ras Abou Galloum. Dit is een bedouiinendorp in the middle of nowhere. Wat een rust!
Iedereen zit tevreden op de kussens en voelt zich goed. We genieten van een heerlijk maal om 22.30 uur (gemaakt in folie op het vuur) en gaan daarna ons rieten huisje in. De slaapzak is niet nodig, maar een tas aan het hoofdeinde wel, om de harde wind op te vangen.
Door je open deur en rieten dak zie je de vele sterren en prachtige maan. Genieten!!!!!

Zondag 9 mei
Het snelle ontbijt is biskwie en thee en we rijden naar de volgende duikstek. We maken een prachtige duik in Coral Garden. Wat een genot om in die inmense zee slechts met zijn achten te duiken!
We rijden terug naar het bedouiinendorp voor een volwaardig ontbijt. Ook nu weer verkoop van sierraden. Ze maken onderling ruzie! De kinderen gooien met steentjes naar elkaar als ze kwaad zijn!
Een jongetje speelt wild met een schattig geitje. Ondertussen worden er kamelen klaargemaakt voor een groep Russen. Wij hebben lol voor 10! Blij dat we niet hoeven.
We maken nog een tweede prachtige duik en gaan na de thee terug naar het hotel.
Onderweg zien we kleurige Egyptenaren op kamelen tussen de bergen! Een prachtig plaatje!
SÁvonds weer foto’s kijken op het balkon.
Er zijn nog weinig gasten in het hotel en het eten wordt speciaal voor ons bereid.

Maandag 10 mei
Laatste duikdag alweer.
Met de jeep naar de boot. Een uur varen naar Ras Abou Galloum.
Lekker relaxed kijken vanaf het water naar de bergen. Geen kamelentocht dit keer.
We maken twee prachtige duiken en Tom verrast ons door hoog van het dek van de boot in het water te duiken!
Ron en Jan laten dit niet op zich zitten en doen hem na.
Op de trugtocht nemen we een heerlijke lunch tot ons.
Daarna is het spoelen geblazen en laten we Sharif de logboeken tekenen. We bedanken hem hartelijk voor de heerlijke dag en begeleiding.
We nemen nog een biertje op het terras waar het eigenlijk niet geschonken mag worden. Het is echter snel gehaald in de plaatselijke supermarkt.
Jan, Ron en Juul besluiten te gaan chinezen en Eef, Ad, Tom en ik eten in het hotel.
S’Middags hebben we nog heerlijk gezwommen in het hotelzwembad.
Van lezen komt niet veel.
Het wordt laat deze avond. Het is tenslotte bijna het eind van de vakantie.
Ik bel nog even naar huis. Alles goed en geen verdere deuken meer.

Dinsdag 11 mei
Na het ontbijt met de shuttlebus van het hotel naar Dahab voor de laatste inkopen.
We belanden in een parfumeriezaak en moeten allerhande luchtjes ruiken onder het genot van een kopje thee. Eef en ik kopen “secret of the dessert”en dat schijnt een enorm effect op mannen te hebben! Jan reageert meteen met een vies gezicht en de opmerking: “sterk spul”.
Ik weet niet of het het gewenste effect zal hebben……
In ieder geval een leuk flesje om het in te doen.
S’Middags luieren bij het hotel en zwembad. Nog enkele bladzijden gelezen.
We vertrekken om 18.00 uur naar het vliegveld en Juul ziet Mieke nog even.
Op het vliegveld nemen we een stuk pizza en maken de wijn op.
We vertrekken om 21.35 uur en landen om 2.00 uur op Schiphol op 12 mei.
Thuis nemen Eef en ik nog een wijntje en gaan om half vijf slapen.
We zien terug op een heerlijke week in Dahab!

Lyde de Graaf, juni 2004.